20.05.2013

"Doğmamış Çocuğa Don Biçmek"



Hep söyledim,yazdım ama yine söyliyeyim bıktırayım; ben hep 3 çocuğum olmasını hayal ettim. Blogumun tepesinde 3 çocuklu penguen ailesi var ya, altında da Yolukar ailesi yazıyor ya hehh işte hayalimdeki aile odur. Lakin hamile kaldım, pek keyifli bir hamilelik geçiremedim; riskli gebelikti, diyabetiydi, triodiydi ve daha bir sürü riskiydi derken bu ne yahu hastamıyız hamile miyiz deyip durdum. Sonra doğumum da pek kolay geçmedi; üzerine bir de sınırları her anlamda zorlayan bir bebek olunca Aren, yok ben anne olmak için yaratılmamışım deyiverdim. 2. çocuğun konusunu bile açtırmadım. Ben şuna hele bir bakayım, yoluna koyayım da Allah isteyen versin dedim. 

İnsan herşeye alışıyormuş be sevgili okur:) Çocuğa da zorluğuna da alıştık. 2. çocuk hayalim geri geldi ama bak 3. için hala belki diyorum :)... Şaka bir yana 35 yaşındayım 2 çocuğu 38 yaşında düşünüyorum 3. yer kalmıyor zaten. Benim 2. çocuk hayalim geri gelirken kocamınki kaçtı iyi mi :) Doğum sırasında, vajinal doğum yaptım, bismillah doğum bitti; kocam 2. kesin epidural sezeryan yapıyorsun ben böyle stres yaşamadım dedi. Ayol daha çocuk içimden çıkalı dakika 1! Doktor bile Güray sen iyi misin canım, ne 2.si dedi düşünün :)

Ben lohusa lohusa binbir cinnet hali geçirirken; kocacığım 2. kız mı olur erkek mı, buna mı benzer ee ne zaman yapıyoruz falan diyordu. Ben de Allahım sen büyüksün, beni bu kabustan uyandır diyordum. Yok kesinlikle istemiyorum; ya biz senle aynı çocuğa bakıyor, aynı uykusuz geceleri mi geciriyoruz diyordum kendisine. Lakin benim hayalim yavaş yavaş ağırdan ağırdan gelirken onunki de yavaş yavaş ağır ağır olay mahalini terkediyormuş meğer. 

Şimdi kendisi şöyle cümleler kuruyor: 


  • Çocuk olayı zor maddi manevi. Bak çok zengin olsak başka ülkede yaşasak yapalım 3,4,5. Çocuktan daha güzel ne var. 
  •  Bizim yaşımız olmuş 35-36. 
  • Şimdi enerjimiz yetmiyor o zaman nasıl yetsin. 
  • Evlat sevgisi tattık çok şükür. 
  • Biz Aren'i iyi koşullarda büyütelim. 
  • Ya biz seninle daha birbirimize doyacağız. 

Ne zaman 2. çocuk için planlar yapacak olsam; Güray beni bu cümlelerle  caydırmaya çalışıyor; ama bu konuda şöyle de bir görüşü vardır; eğer taraflardan biri çocuk istiyorsa onun dediği olur. Yani istemeyen isteyene uyar.


Gelelim ortada fol yok yumurta yokken benim derdime :).  Şimdiden vicdan azabı çekiyorum ben, manyağım di mi biraz :) Hem doğumamış çocuğuma hem de Aren'e karşı üstelik. Mesela dün içimden şöyle diyordum; 2. doğmuş; Aren sırf onu kızdırmak için ben 1 numarayım annemler beni daha çok seviyor diyor, ne derim. Şöyle derim diyorum: Eğer kız olursa; "Yavrucuğum sen kızsın o erkek. Sen kızların 1 numarasısın, Aren erkeklerin 1 numarası, ikinizde 1 numarasınız yani hem biz sizi çok seviyoruz" Ne manyakça di mi çocuk büyüdü konuşuyor, kavga ediyorlar da falan da filan. Hayır düşünecek başka şeyim kalmadı sanki. Haa içimden bunları konuşurken, dışımdaki ses şöyle: Arennnnnn lütfen biraz sakinleşir misin artık. lütfen biraz otur oğlum. Aren çok yoruldum lütfen canım. Gürayyyyyy biraz sen bakar mısın aaaa ama geberdim ben yorgunluktan. 


Mesela hamileliğimi ve hamileyken yapmak istediklerimi düşünüyorum; sonra da diyorum ki: Aaa ama sen bunların hiçbirini Aren'e yapmadın olmaz. Hayır neden olmasınki di mi? O başka hamilelikti bu başka. 

Ee şimdi anne&baba olmayı iyi kötü öğrendik; ee diyorum Aren'in günahı neydi? Ya bize fırça çekerse, ama bana bunu yapmamışsınız diye. Vallahi gülme sevgili okur, korkuyorum Aren fırça çekerse ne diyeceğim diye. 

Sonra Güray'ın lafları aklıma geliyor; bak 2 çocuk olunca maddi anlamda çok zorlanırız; Aren'e yaptıklarımızı yapabileceklerimizi 2. yapabilir miyiz bilemiyorum diyor. Haklı, Türkiye'de hele de İstanbul'da maddi anlamda maaşlı insanların çocuk büyütmesi zor. İkisinden birinin birşeyleri eksik olacağı kesin diyor. Sonra ben de doğmamış çocuğum ve Aren için vicdan azabı çekmeye başlıyorum. 

Mesela 2. çocukta daha rahat olurum ee zaten Aren'e karşı da sorumluluklarım var diyorum. Misal 2 numarayı evde bırakıp Aren'le dışarı çıkmak gibi. Sonra hoop içimdeki ses ay ama yazık değil mi o çocuğa da sen Aren'i bıraktın mı ki diyorum. Mesela Aren'i odasına geçiririm 2 numara bizimle uyur diyorum sonra Aren'e karşı vicdan azabım başlıyor. ama yazık değil mi şimdi ona diyorum. 

Uzun lafın kısası; doğmamış çocuğa don biçiyorum. Sanki az düşünecek şeyim varmış gibi, mevcut durumum yeterince çok sesliyken ben yeni sesler çıkarıyorum. Yahu kadın sen önce bir mevcut durumunu kotarda 2. doğunca düşünürsün di mi ama!






Yorum Gönder