26.03.2013

Veda...



17 aydır süren emzirme maceramız pazar günü bitti; bir anda bir şakanın tam ortasında... Öylece kalakaldım, annelik serüvenimde bir kez daha yanıldım. Ya evladımı cok iyi tanıyorum ya da ona dair hiçbir şey bilemiyorum.

Bir süredir emzirmeyi sonlandırmak üzerine planlar yapıyordum; ama kelimenin tam anlamıyla başıma gelen "Hayat siz planlar yaparken başınıza gelenlerdir"oldu. Ve biz planlar yaparken Tanrı bize gülermiş ya, eminim ben Tanrı'yı kahkalara boğdum.

Hedefim 24 ay emzirmekti. 2 yaşına kadar emzirmeyi doğal buluyorum; ve hatta emzirmeyi sona erdirdiğimiz halde eğer bebek, bağımlı değilse bence 2 yaşa kadar emzirilebilir. 24 aya kadar emzirme sebeblerimden diğerleri; Arenin diş dönemlerini zor geçirmesi ve memenin onu rahatlatmasıydı. 2 yaşın da insan ömründe bir dönemeç olduğuna inanıyorum. Bağımsızlık kazanmanın yolunun önce bağımlılıktan geçtiğine inanıyorum.

Aren ciddi bağımlı bir haldeydi; meme emme bağımlılığı ikimizinde hayat kalitesini fazlaca etkiliyordu. Herşey yarım yamalaktı hayatımızda. Oyun, uyku, ilişkimiz. Herşeyimiz meme emme üzerine kuruluydu. Oyun oynarken bir anda meme meme deyip emmeye başlardı; beni görür görmez tek istediği şey emmek olurdu. Anne'den önce meme mememmm derdi bana.

Ben kendimce bıraktırmayı düşündüğüm 23 aya kadar olan 6 ayı planlamaya çalışıyordum; tüm arkadaşlarımla, deneyimli annelerle konuyu paylaşıyori bıraktırma hikayelerini dinliyordum. Psikologumuzla görüştüğümüzde danışıyor ve meme bıraktırma üzerine okuyabildiğim kadar okuyordum. Benim 3 planım vardı.

Planlarımdan önce en çok Aren'in kendi kendine bırakması için dua ediyordum; tıpkı emziği bıraktığı gibi biranda kendi rızası ve isteğiyle. Ama bu pek mümkün gözükmüyordu; bunu istiyordum ama inanmıyordum. Ve aslında iyi bilirim; isteyipte inanmadığımız hiçbirşey gerçek olmaz. Gerçek dediğin inandıklarındır şu hayatta.

A planım; telkin yoluyla bıraktırmaktı memeyi. Konuşarak, ona durumu anlatarak. Bunu deniyordum; ama Aren'i biraz tanıyorsam bu yöntemin Aren üzerinde etkisi olmayacağını biliyordum. Aren istekleri konusunda tutkulu bir çocuk. Eğer bir şeyi istiyorsa ondan geri dönmez. Yani meme emmek istiyorsa ve memeden süt geleceğini biliyorsa ne yapar eder emer Aren.

B planım; mememe tadı kötü birşey sürmekti ki bu konuda sabırtaşının methini çok duymuştum ama bu yöntem benim içime hiç sinmiyordu. Çok sevdiği, tutkuyla bağlı olduğu, onun için hayat pınarı, neşe kaynağı, annesiyle bütünleştirdiği memeden iğrendirmek bana doğru gelmiyordu ki hala gelmez. Yine de bunu takıntı yapmamıştım. B planım kesinlikle buydu. Bir de özellikle erkek çocukların iğrendirilmemesi gerektiği söylenir ama dinlediğim hikayeler iğrendirilerek bırakmış erkeklerin ergenlik ve olgun yaşlarında memeyle ilgili travmaları olmadığı. Yine de bilinçaltı çok gizemli bunu kimse bilemez.

C planım; ilaç ile bitirmekti ki bu plan benim için aylarca emek harcadıktan sonra denenilebilecek bir yöntemdi. A ve B planları uzun uğraşlar sonucu sonuç vermez ise deneyecektim.

Tüm bu planların arasında geçtğimiz hafta ban yapıştırdım mememe. Aren güldü ııhhh dedi, bantı söktü ve attı. Biliyordum bunu, Aren bant nedir biliyor, bilmeseydi de sökmeye çalışırdı.

Ve Pazar günü; sabah 7:00 uyandık, klasik aile pazarlarımızdan biriydi; uykusuz ama neşe içersindeydik. Aren'le oynuyor, şakalaşıyorduk. Ve Aren deli gibi emiyor, meme ile oynuyordu ve görünüşe göre çok eğleniyordu. Güray'a dedim ki: Ben göğsüme sirke sürüp Aren'in tepkisini ölçeceyim, bakalım ne yapacak, ona göre planlarımı revize edebilirim. Güray, çocuk eğlenirken ağlatma, ağlayacak tabii ki napabilirki başka dedi. Ben de, bence ıslak mendil alıp silecek veya  yıkamamı talep edecek dedim.

Baba & oğul oynarlarken, mutfağa gittim ve göğüslerime 2 damladan daha fazla değil, elma sirkesi sürdüm. Yanlarına gittim; bir müddet sonra Aren meme dedi; açtım emdi ve yüzünü buruşturdu. Aaa öggh mu olmuş Aren dedim. Çok güldü, tekrardan emmek istedi yüzünü buruşturdu ögggh dedi ve kapadık. Bu kadar ! evet sevgili okur bu kadar! Aren bir daha emmedi. Ne ağladı, ne ısrar etti.

Biz inanamadık elbette; bunun bir donma hali olduğunu, şuan şaşkın olduğunu birazdan yaygara koparacağını düşünüyorduk. Ama hayır Aren oynuyor aklına geldikçe gülerek meme oggh diyordu sadece. Uyku saati yaklaştığında bir önceki gece hiç uyumamanın da verdiği etkiyle sapıtmaya başladı ve ağladı. Ağlarken meme falan demedi. Arabayla dolaşmaya çıktık ve daha araba köşeyi dönmeden uyuyakaldı. Uyanınca isyan çıkar diye düşündük, hayır o da olmadı.

Biz sürekli bir noktada patlak vereceğini düşündük. Ve ben dumur olmuştum. Evet duygumu en iyi ifade eden kelime bu "dumur olmak" Aren emmek istemiyordu, emmek için ağlamıyordu bile. Sadece şaşırmıştı ve mahsundu o kadar. Elbette şaşıracaktı çok değil bir kaç saat önce emdiği, oynadığı ve sevdiği meme biranda oghh olmuştu.

O günü dışarıda geçirdik, akşam uykusuna da arabada geçti. Arabada meme dediğinde; ona başını göğsüme yaslayabileceğini, kalbimin sesini dinleyebileceğini, kalp sesimi çok iyi tanıdığını ve kalbimin onun için attığı onu çok sevdiğimi söyledim. Onun daima yanında olduğumu, rahatlamak istediğinde bana ihtiyacı olduğunu bildiğimi ve benim de ona ihtiyacım olduğunu söyledim. Ama sadece emerek değil, elimi tutaraki başını göğsüme yaslayarak da rahatlayabileceğini, bunun ikimiz için de yeni bir serüven olduğunu söyledim. (Merak etmeyin bu cümleleri böyle tek seferde kurmadım, onun anlayabileceği gibi kurdum) 

Güray gece kesinlikle isyan çıkacağını düşünüyordu ki benden bundan emindim. Ve bir kez daha dumur olduk; uyandı meme dedi alabilirsin dedim ama istemedi, sokuldu bana ve uyudu. Evet uyudu, emerken uyandığında uyumak bilmeyen, memeyi açmak için geçen 1 dk'ya tahammülü olmayan çocuk sarıldı bana ve uyudu!....

Pazar öğleden sonrayı ve dün'ü içimde ince bir sızı, pişmanlık ve vicdan azabıyla geçirdim. Kendimi fiziken çok hazır hissederdim ama hiç değilmişim. Sanırım bağımlı olduğunu düşündüğüm oğlum benden çok daha hazırlıklı ve güçlüymüş. Hala gözyaşlarım bu yazının eşlikçisi; Aren'e saygısızlık ve haksızlık ettiğime inanıyorum. Benimki sadece şaka yollu bir denemeydi, tepkisini ölçmekti ama bir anda gerçeğe dönüştü. Dualarım bir anlamda kabul olmuştu; kolay ve bir anlamda kendiliğinde bitti ama ben mutlu olamıyordum.

Dün iş yerinde hop oturup hop kalktım; evi zırt pırt aradım. Mahsun olduğunu ama bir yandan da oynadığını ve ağlamadığını öğrendim. Akşam eve döndüğümde neyle karşılaşacağımı hiç bilmiyordum. Ve o an; beni gördüğüne çok sevindi, hemen oyun oynamaya başladık; durdu, meme dedi. Alabilirsin dedim açtım, kafasını göğsüme fayadı sonra başını kaldırdı ve ögghh dedi ve oynamaya devam ettik. Arada başını göğsüme dayadı, ona söylediğim gibi elimi tuttu ve bir müddet öyle kaldı. Her seferinde kalbimin sesini dinle, o sesi en iyi sen biliyorsun dedim ve Aren'in rahatladığına şahit oldum.

Özetle; bir devrin sonuna geldik. Ben çok hazırlıksız yakalandım ve hala garip duygular içersindeyim. Eğer bilseydim ki Pazar sabahı Aren'i son kez emziriyorum; bambaşka bir emzirme seansı olurdu. Ben emzirme'yle vedalaşamadım, dolayısıyla da yol almam zor oldu 2 gündür. Ve isterdim ki, Aren de vedalaşsın ama sanırım o içinde bunu çok daha iyi halletti. Hiç olmadığım kadar Aren'in içinde olmak ve neler hissettiğini bilmek isterdim. Dün dedim ki bu durumu paylaştığım arkadaşlarıma; ileride rakı sofrasına sirkeli piyaz geldiğinde, Aren'in içinde tuhaf anlam veremediği bir his olacak ve sirkeli piyazı hiç sevmeyecek :)... Sanırım sirke kokusu Aren için anlam veremediği tuhaf bir his olacak. Benim içinse sevmediğim sirke kokusu artık daha da sevimsiz!

Şu deneyimden anneliğim adına çok fazla şey öğrendim; benim için müthiş öğretici oldu.

Kısa kısa.....
  • Siz de memeyi bıraktırmak istiyorsanız; sakın benim gibi deneme-yanılma'yı seçmeyin. Kararlı olun ve planınızı uygulamaya koyun, denemek yerine.
  • Bu ani bırakmanın neticesinde dün öğlene doğru göğüslerimde doluluk hissi oldu biraz sağdım ve bıraktım. Son zamanlarda fazla sütüm olmadığını biliyordum, eğer sizin süt akışınız iyiyse boşaltmanız gerekir diye düşünüyorum.
  • Memeyi bıraktırma kararı aldıktan sonra, son bir kez doyasıya emzirin ve vedalaşın!
  • Kendinizden daha çok çocuğunuza güvenin!



Yorum Gönder