Hafta Sonu İçin Kitap & Film Önerisi

Daha önce sevgili arkadaşlarım Öznur (@laedri) ve Gamze (@gamzecihan81) ile birlikte her ay bir kitap ve film önerisi yazacaktım; böyle aylık yazıları yazmak konusunda pek başarılı değilim. Kızlar saolsun paylaşıyorlar ama ben o fırsatı yaratıp yazamıyorum. 

Neyse bakalım; haftasonu için hem film hem kitap önerisi gelsin. Bence film & kitap ikilisi kışın geçirilecek haftasonlarına çok yakışıyor. 

Şimdi gelelim Öznur'cuğumun önerdiği filme Aynı Yıldızın Altında; Öznur'un önerdği bir filmi izlerseniz pişman olmazsınız, mutlaka keyif verir. 

Oznur sanırım havaların gidişiyle uyumlu depresif bir film bu öyle değil mi? 

Evet tam olarak öyle de denilebilir.Yanınıza kağıt mendil  almanızı öneririm ;)

Çok mu ağlarız çok mu bunalırız, ama bir yandan da şöyle doyasıyla ağlayıp rahatlar mıyız? 

Yok yok,daha çok ağlamaya sebep olanı izledim diyebilirim.Bu daha çok boğazınızda bir düğümle,içinizde buruklukla.gözünüzde yaşla izlerken bir yandan yüzünüzü  de  güldüren bir film.Mutluluk,hüzün el ele..

Doğru söyle filmi izlerken kanser olmaktan korktun mu yoksa olursam da böyle atlatırım dedin mi? 

Korkmaz olur muyum,çokça da empati yaptım.Ama son zamanlarda aldığım haberlerden olsa gerek kanser olmaktan daha zorunun,kanser hastası bir çocuğun annesi olmak olduğu da döndü dolaştı zihnimde.

Filmden sana kalan bir cümleyi paylaşır mısın? 

Filmde altı çizilmelik o kadar çok cümle vardı ki ama beni en çok sarsan,filmi durdurup ağlamama sebep olan hiçbir edebi ve felsefik anlamı olmayan gayet yalın bir cümleydi. Annenin kızının çektiği acı karşısında elinden hiçbir şeyin gelmediği bir an çaresizlikle ağlarken ‘’Artık anne olmayacağım’’ demesiydi..Bu cümledeki acı o kadar ağır ki..

Bir de güzel bir cümle konduralım ; ‘'' Bana sayılı günler içinde sonsuzluk verdin''

Filmin tanıtımını sen yazsaydın ne yazardın; kendini NY times'a yazıyormuşcasına havaya sok lütfen :)

İtiraf ediyorum afişi gördüğümde klasik bir ergen filmi galiba diye geçirmiştim içimden.Konusunu okuduğumda da ise e zaten daha önceden çekilmişleri var (now is good,my sister keeper) ve izledim,daha farklı ne verebilirler ki demiştim ama izledikten sonra pişman olmadığımı söylemeliyim.

İki kanser hastası bu gencin ölümün nefesi enselerindeyken,yaşakları aşkı,hayallerini gerçekleştirmek için verdikleri mücadeleyi,yaşarken fark edemediğimiz küçük mutluluklaırn belki de hayatımızın en büyük mutluluğu olabileceğini ve daha da fazlasını öğrenmek için izlemenizi tavsiye ederim.

Öznur'a bu nefis anlatımı için teşekkür edip sözü kitap önerisi için Gamze'ye bırakıyorum. 

Bu kitabı okumam için bana 3 şey söyle? 

Korkmak" korkulacak bırsey degıl aslında gelısımsel ve olması gereken bir sey,

Yaslarına gore korkuları bılırsek normal mı yoksa anormal bır durummu daha kolay anlayabılırız

Korkunun turu ne olursa olsun ustunde calısılırken ebeveyn çocuk arasındaki bag hepsinde en esas olan ve temek oluşturan sey. korkularla uğraşırken bağınız da guclenır.

Bu kitabı okumak korkuyu sevdirir mi gerçekten? 

Bu kıtabı okuyunca korkuyu daha ıyı tanıyabılırıız, çocukların hangı yaslarda hangı korkuları normaldır bunu anlarsak bızımde korkudan korkmamıza gerek kalmıyor aslında. onemlı olan bu korku ortaya çıkınca ona nasıl yaklaşmamız gerektıgını bılmek.

Okuduktan sonra çocuğumun korkusuyla veya kendi korkularımla başa çıkabilir miyim? 

Evet coguyla basa cıkabılırsın. kıtapta gerçek vakalardan ornekler ve onerılen cozumler var. mesela bazı korkuları ne yazıktır kı bız gecırıyoruz çocuklarımıza. kopekten hıc korkmayan bır cocugun ebeveynının kopegın yanında verdıgı tepkıye gore korkmaya başlaması gıbı.

Bu kitabın arkasına senden görüş istenseydi ne yazardın? 

Cocugunuz korkuyor olabılır. Ancak bu korkudan "sız" korkmadan once bunun normal olup olmadığını ve buna karsı nasıl tavır almanız hangı sekılde davranmak gerektıgını bılmek ıstemezmısınız. Cocugunuzun korkularıyla başa çıkmanın yollarını öğrenmek için her ebeveyn okumalı dıye düşünüyorum. 

Şimdiden keyifli seyirler ve okumalar; fikirlerinizi izledikten ve okuduktan sonra paylaşırsanız bence çok güzel olur ;)

Bu Ay Okumalı- Kitap Önerisi

Geçtiğimiz haftalarda şu yazımda http://evcilikhayati.blogspot.com/2014/08/bu-ay-izle-film-onerisi.html Öznur'dan her ay film önerisi, Gamze'den de kitap önerisi alacağımı yazmıştım. Öznur sırasını güzel bir biçimde savdı, şimdi sıra Gamze'de. Bakalım ebevenylik kitaplarının kurdu Gamze bu ay bize ne öneriyor. 

Gamze görüyorumki daha ilk önerinden pozitif ayrımcık yapmışsın :) Neden bu kitap diye sormaya gerek yok ama yine de sorayım neden bu kitap? 

Erkek çocuklarda kızlara göre öfke çok daha yaygın gözleniyor, ya da en azından benim gözlemim o yönde. Uzay'ın da öfkesini ve dürtülerin, kontrolde sıkıntıya düştüğü zamanlar oluyor. Şımdıye kadar aynalama, duyguları tanıtma gıbı yöntemler uyguluyordum ama daha farklı ne olabılır diye merak edip alıp okumak ıstedım :)

Kitabı erkek anneleri dışında kız anneleri okusa bir şey kazanır mı? Mesela kocalarımızda bir erkek çocuğu sayılabilir ama öyle değil mi ;)

Kız anneleri de okusun bence, erkek çocuk annelerını bır nebze anlarlar :)) Şaka bir yana kız çocuklarından da ornekler var hatta coğu duygular kız ve erkek çocuklarda ortak olduğundan bır sey kaybetmezler. Aynı yazarın "Kızınızla Konuşmalar" dıye bır kıtabı daha var, onu henüz okumadım ama detaylı yaklaşım ıcın kız annelerine onu tavsıye edebılırım.

Kocalar kısmına gelince kitabı okuyunca da anlıyorsunuz ki ebeveynlikte başka bır suru seyde de olduğu gıbı burada da rol model olmak cok onemlı. Bız aile yaşantımızda da duygularımızı tarıf etmeyı alışkanlık haline getirirsek çocuğumuzda bu yaklaşımın etkılerini daha kolay görebiliriz. Bu kıtap Ayrıca biz bayanlara su yönden bır farkındalık getirebilir; yüzde 90 bizim eslerimizde duygularını dışa vuramadan hatta onları yok sayarak bugünlere geldiler bu yüzden iletişimde sıkıntı çekiliyorsa buna destek olamamız gerekir.

Sence bu kitabı kayınvaldelere yani babaannelere hediye etmek iyi olabilir mi :)

Kayınvalideler erkek torunlara bakacaklarsa ve okumayı seviyorlarsa evet kesinlikle edin, bu sayede duygularından mahrum kalmamış erkek çocukların yetısmesıne cok buyuk katkı sağlamış olursunuz.

 Kitabın anlatmak istediğinden biraz bahseder misin? 

Kitap kısaca erkek çocuklarının da duygularının önemli olduğundan ve  bunun ebeveynlerin yanlış tutumu ve "suru kuralları" dıye bahsettiği toplumun baskılarından dolayı aşılması zor ama bir o kadar gerekli olmasından bahsediyor.

Erkek çocukların duygularını geliştirmek, duyguların ifade edilmesini sağlamak, yansıtmanın onemi, empati becerisi kazandırabilmek (ki ofke kontrolünde cok krıtık), saldırganlığa alternatif ne yapılabilir, aileler neler yapabilir, aile dışındaki diğer yetişkinler duygusal gelişimi desteklemek için neler yapabılırler orneklerle bunlardan  bahsediyor.

Erkek çocuklar ne yazık ki duygularını "yok etmeyı" cok erken yasta ogrenıyorlar. Ancak duygular gerçekte kaybolmuyor, başka yerlerden sağlıksız davranışlar olarak çıkıyor. Toplumumuzu düşünsene,erkek çocuklar ağlamamalılar, korkmamalılar, hep guclu olmak zorundalar..bu hıc kolay bırsey degıl ve bu yaklaşımlar kesınlıkle kendı duygularına yabancılaşan çocuklar yetıstırmemızı sagliyor.

kıtapta dıkkat cekıcı soyle bırseyden bahsedıyor. Kadın rol modelleri duyguları ifade etme konusunda gerekli becerileri öğretebilirken, iş Sürü kuralları yani toplumsal baskıyla mücadeleye gelince bir erkek çocuk için bu kuralların bir erkek yani baba tarafından kırılmasını görmek cok önemli. o zaman  bu kuralların ihlal edilebildiğini ve gerektiği zaman ya da istediği zaman  kendısının de bu kuralları kırabılecegının farkına varır. sistem soyle işliyor korku- ofke-saldırganlık. bu donguyu kırmak bızlerin elinde. kitapta bir cok ornek de var.

Kitabı okursam gerçekten erkeklerle ilgili anlayamadığım bazı şeyleri anlayabilir miyim?

Anlayabilirsin, hatta belki onlara acıyabilirsin bile, cunku kızlar gerçekten duyguları acısından daha kabul gorulebılırler ama erkekler daha mınıcıkten ıtıbaren bır cok seyden duygusal anlamda mahrum kalıyorlar. korkmadan yasamaya calısmak nasıl bir sey düşünsene imkansız ama beklenen Şey bu onlardan :((

Bu kitaptan sonra uzay'la pratiğe döktüklerin oldu mu, işe yaradı mı?

Uzay' ın ofke kontrolünde  ben zaten aynalama ve duygularını tanımlama gıbı seyler yapıyıordum, bu kıtabı daha yenı okudum ve empatiyi geliştirmek için daha cok örnekler kullanmaya başladım diyebilirim. ayrıca ben de duygularıma daha cok dıkkat etmeye ve onları daha fazla dillendirmeye başladım onun yanında. bır de öfkelendiği ya da korktuğu zaman vücudundaki fiziksel işaretleri tanıtmaya biraz daha onem verecegım.

 yazara gore erkek çocukların empati duygusunun desteklenmesi "pısırık" olmak ile "iyi çocuk "olmak arasındaki farkı yaratıyormuş.

Kitabın arka sayfasını sen yazmış olsaydın ne yazardın? 

Hiç bır erkek çocuk saldırgan ve ofke dolu olmak zorunda degıl. toplum baskısına rağmen kendını ve duygularını tanımlayabılen onlara sahıp çıkıp suçluluk duymadan ıfade edebılen erkek çocuklar yetiştrebilirsiniz.

Bu kitabı almak için beni 3 kelimeyle ikna et bakalım.

Aren, Uzay, Emir  :)))

Teşekkürler Gamze; son soruya cevabınla ikna oldum bile. Siz de okuyup fikirlerini paylaşırsanız ayrı bir yazıda onları da  okuyanlar ne dediler diye yayınlarım. 

Keyifli okumalar.