baba olmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
baba olmak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15.04.2013

Baba Olacak Adam....


Birtek babam olsun bana birşey olmaz! (Hep anneleri mi övelim yani :))

Blogumu takip eden erkek yok bildiğim kadarıyla; özellikle bekar olanlar neden takip etsin zaten, onları açacak hiçbir şey yok bu blogta :) Peki o zaman neden yazıyorum; içimde kalacağına blogta kalsın dedim. 

Benim gözlemlediğim erkeklerin çok az bir kısmı baba olmak için evleniyor; evlenmelerindeki ilk amaç baba olmak değil yani. Bu düşünceyle evlenen erkek sayısı çok az ki, onlar bile baba olmaya ne kadar hazır tartışılır bir konu; bu da çok doğal, çünkü erkeğin ilkel ve modern dünyasında "baba" olmak doğasında olmayan, sonradan öğrenilen birşey. Biz kadınlarla karşılaştırıldığında gerçekten zor bir durumdalar bu anlamda. 

Örneğin Güray, benim eşim olur kendisi, baba olmak için evlenmiş biri, ne zaman kendini fikren&ruhen baba olmaya hazır hissetti, o zaman evlendik ve zaten bu hazırlık neticesinde hemen hamile kaldım ve Aren doğdu. (Aren'den önceki bebeğimizi 8 haftalıkken kaybettik). Bunca hazırken bile baba olmaya, baba olmak hiç sarsmadı desem kendisini doğru söylemiş olmam. Biz kadınlar bile, bedenen ve doğamız gereği çocuğa hazırken 8 şiddetinde deprem görmüş gibi oluyorsak, erkeklerin baba olduğunda temelinden sarsılması çok doğal.

Aslında söyleyeceklerim çok uzun değil; baba olacak erkeklerin bilmesi gereken şeyler var bana kalırsa;

*Sevdiği kadın anne olduktan sonra değişecek ve bu değişim tıpkı her değişim gibi sancılı bir süreç olacak; bu sancıyı çekerken, en çok ama en çok kocasına ihtiyaç duyacak, bunu dile getirse de getirmese de yanında isteyecek onu, belki de sadece sünger görevini görsün isteyecek kocası & sevgilisi yani dinlesin isteyecek sadece dinlesin; ne öneride bulunsun ne seni anlıyorum desin ne de başka birşey. Orada yanında olsun tüm bedeniyle, ruhuyla. 


*Anne olan kadının öncelikleri değişecek ve kocasınınkinin de değişmesini isteyecek, hatta bunu bekleyecek.  Baba olacak her adam önceliklerinin değişmesine hazır olmalı.


*Anne olan kadın sevildiğini, beğenildiğini duymaya her zamankinden daha çok ihtiyaç duyacak. Anne bebeğini nasıl şımartıp, şevkat gösteriyorsa, kocasından da aynısını görmek isteyecek. Baba olacak adam sözlü iletişim yönünü kuvvetlendirmeli. Ve hep aklından tutmalı&hatırlamalı; bir babanın yapabileceği en önemli şey çocuğunun annesini sevmektir, çok sevmek. 

*Çocuğun sadece anne ve babayla değil anne&babanın arasındaki ilişkiyle de ilişkisi olduğunu bilecek ve bu nedenle karısıyla olan ilişkisini sağlıklı tutmak için elinden geleni yapacak. Evliliğini sorgulamayacak, sorgulayacağı şey ilişkimizi nasıl daha sağlıklı, daha iyi hale getirebiliriz olacak. Çocuğunun annesi kadar kendisine de ihtiyacı olduğunu bilecek.

Ve son sözüm; daima hatırlatacak kendine ancak mutlu bir annenin mutlu ve sağlıklı çocukları olabilir!. Karısıyla, sevgilisiyle mutlu olabilmek için elinden geleni yapacak. Bunun için çaba sarfeden bir adamın hayatı huzurlu, mutlu olduğu gibi çocuğu için de çok önemli bir şey yapıyor olacak.





3.08.2011

Baban Olacak Çocuk





Bugün köşemi sevgili kocam'a bırakıyorum. Çoğu zaman benden daha çok hamile olduğunu düşünüyorum. Sanırım kadın olsaydı hamileliği hakkıyla yaşardı. Nasıl bir kocadır nasıl bir sevgilidir o konulara hiç girmeyeceğim de :) Şimdiden çok iyi bir baba olduğunu ve olacağını söyleyebilirim. Sanırım onunla evlenmek konusundaki ısrarım ve çocuk yapmak konusundaki hayalim bir bilimsel teorinin en büyük kanıtı: Kadınlar çocuk yapacağı adamı iç güdüsel olarak seçerler.




Yukarıdaki resim 2 yıl önce henüz evli değilken birlikte gittiğimiz Karadeniz turunda çekildi. Kucağıma bir erkek çocuk almışım 2 yıl sonra içimdekinin erkek olacağını bilmeden.


Buyrum kocamın, Güray Yolukar'ın kaleminden Baba olacak olmak nasıl bir duyguymuş okuyun ve işallah benim gibi keyiflenin.


***********************************



En çok şu yukarıdaki fotoğraf etkilemişti beni Tüten ile düşlediğim aile resmini düşündüğümde..Biz fotoğrafta aynı üç renk objenin bir kareye sığmasını çok denk gelmeyen anlar olduğu için özel bir durum diye niteleriz. Ve o gözle yakaladığımız noktada hemen bir kareye sığdırırız o resmi..Bu niyetle çekilen bir fotoğrafta o bir tane kırmızı , o kucakta ahenkli tutuş ve gülümseyişle birleşince beni sadece o kırmızıların biri ilgilendirmiş oldu ve daha da yoğun bir tutku ile kendi ailemi o günden beri gözümde canlandırır oldum.



Bu fotoğraftan iki sene sonra bu yazıyı yazıyorum..7 aylık bir babayım J ve herşeyi durdurmuş gibiyim sanki..çevreye karşı tüm duyarlılığımı yitirmiş hissediyorum zaman zaman kendimi..her an her saniye onu düşünüyorum ..günler saatler geçmiyor inanın..garip garip şeyler oluyor hiç yaşamadığım..bir annenin oğlunu sevmesini görüyorum ağlayıp zırlayıp uzaklaşıyorum oralardan ..sanırım ilk zamanlarım biraz sulu göz geçecekJ..onun dışında kendimi çok güçlü hissediyorum..dünya ile baş edebilirim gibi sanki..hani süper baba misaliJ..bir yandan da korkularım yok değil kendimle ilgili ..daha az sinirli biri olmak zorundayım , mümkün olduğunca demokratik davranmalıyım , bir yandan onun hakkında endişe ederken ona birey olmayı nasıl öğretebilirim korkusunu yenmeliyim vs.vs.vs….bu duyguların tarifi pek yok..aşk gibi kalp çarpıntısı gibi bir şeyde değil , derin bir sevgi gibi bir şey de değil..tanımı da , kelimesi de ,cümlesi de yok gibi kısacası....



En önemlisi hayatımda bir dönüm noktasındayım..babama en yakın olduğum zamanlarım bunlar bunun çok farkındayım..hayata bakış , aşka bakış , dostluklara bakış ,aileye bakış her şeyin şekillenip belki de bundan sonra öyle devam edeceği bir nokta bu…



Allah isteyen herkese bu duyguları tattırsın inşallah..daha tam anlamıyla ben tatmadım ama bu hamilelik sürecindeki bekleyiş de ilk defa tadılan duygular yumağı zaten..hele o günü hiç düşünemiyorum..ve sonrasını ve sonrasını ve sonrasını..eğitim hayatıma baştan başlıyorum gibi..ilkokul yıllarım geliyor aklıma ..kalbim pırpır , heyecanlıyım , mutluyum , ama çekimserliklerim var elbette..ama hani o ilk cümle var ya hemen hemen her çocuğun söylediği gibi..”doktor olacağım , avukat olacağım “..işte o inançla “baba olacağım” diyorum bende..aynı o duygu gibi ..hem köküne kadar inanıp hem de hiç donanımının olmaması durumu söz konusu..



Aren ! Anasının kuzusu , Babasının aslanı..Sen üzerine hayat kurulacak bir değersin bizim için ! Ve hiçte tereddütümüz olmadan en yalın halimizle ve en büyük duygularımızla karar verdik sana sahip olmaya..Ve nasip oldu ki sen bizi seçtin..Allah senin bahtını , şansını açık etsin..Sağlığın sıhhatin hep yerinde olsun..Biz biliyoruz ki aramıza zamanında gelecek ve mutluluğumuza mutluluk katacaksın..Seni çok ama çok seviyoruz.



Baban olacak Çocuk











6.05.2011

Herkes Baba Olabilir ama Babişko Olamaz :)




Anneler günü yaklaşırken yazının konusu anne olmaydı ama ben bir değişik yapıp annelerin anne olmasına vesile olan Baba'lardan daha doğrusu Babişkolardan bahsetmek istiyorum.


Son zamanlarda, belki de algıda seçicilik, sosyal platformlarda dikkatimi çeken ve çok hoşuma giden bir durum var. Artık erkeklerde baba olanlar, çocuklarından fazlasıyla bahseder haldeler. Hatta eşlerinin hamilelik dönemini bile takip ediyorlar. Hafta hafta neler olacağını biliyorlar. Tıpkı kadınlar gibi heyecanla bekliyorlar ve doktor kontrolünde hazır ve nazır bulunuyorlar.


Facebook'da profil resmini çocuğunun resmini yapan erkeklerin sayısı hiç de az değil veya çocuğundan bahsedenlerin. Bu konuda profesyonel blogger babalar bile var. Bu o kadar çok hoşuma gidiyor ki. yüzyıl öncesine gitmeye hiç gerek yok şundan bir 20 yıl öncesinde çoğu baba çocuğu ile asla bu kadar ilgili değildi. Baba olmak para kazanmak, evin geçimi sağlamak, çocuk için çekilenecek bir profil olmaktan pek de öte değildi. Şöyle çocuğuna sarılıp öpmek mıncıklamak sosyal platformlar yoktu belki ama kaç babanın çalıştığı masada çocuğunun çocuklarının resmi vardı. Şimdi bilgisayar ekranları, masalarda aile resimleri veya çocuklarının resimleri var erkeklerin. çok güzel birşey bu.


Sanki artık Babalar sadece Baba değil Babişko aynı zamanda. Çocuğu yetiştirme konusunda anneye destek olma oranı da çok arttı. Bildiğim bir çok ailede anne ve baba vardiyalı çalışıyor. Belli bir saatten sonra anne de biraz nefes alsın diye çocuğa baba bakıyor buna süt vermek de elbette biberondan :) dahil. Bu değişen erkeki baba profili benim çok hoşuma gidiyor.


Benim sevgilim ise doğuştan bir Babişko. Çok iyi bir baba harika bir babişko olacak eminim!. Geceleri uyanma konusunda tereddütlerim var ama yine de güveniyorum kendisine :)

Asla yapmayacağı şey alt değiştirmekmiş ama iyi bir babişko onu da yapar öyle değil mi:)


Benim babam bir çok açıdan babişkodur ama babişkoluk konusunda sınıfta kaldığı alanlarda çoktur. Net hatırlarım her yıl kızım sen kaç yaşındaydın diye sorardı :) Sizn kız kaça gidiyor dendiğinde orta1 miydi kızım diye sorardı yok baba o 2 sene önce derdim :) Veya babamın anneme herhangi bir konuda büyümemiz sırasında yardımcı olduğunu hatırlamıyorum buna dair hiçbir anı da dinlemedim. Sevgi yönünden açlığımız hiç olmadı. O konuda tam bir babişkoydu kucağından indirmez, geceleri uyurken mutlaka gelip öper güzel sözler söylerdi.


Anneler gününe gelince. Ahh ahh dilimin ucunda klavyemin tuşlarında neler var neler ama kocacığım demokratik haklarımı bir süreliğine erteliyor. Ehhh saygıda kusur olmamalı deyip demokratik hakkımı yeniden kullanabileceğim günleri bekliyorum ben de :)


Bu arada Anneler gününde babalarımızında yanağına kocamanından bir öpücük kondurmayı unutmayalım ve anneysek kocalarımızın çünkü onlar olmasaydı ne annelerimiz anne olurdu ne de biz katkıları şekilde küçük mana da büyük öyle değil mi :)


Hımm bir de evlatlarımıza veya hamileysek içimizdeki minnağa da teşekkür etmeliyiz zira onlar da bizleri seçmeseydi yine anne olamazdık ;)

21.02.2011

Baba Olmak


Haftasonu bu görüntüyü görünce bir kez daha emin oldum tamamdır dedim sevgilim çok iyi bir baba olacak! Eline de yakışmamış mı sahi :) Bu haftasonu bol bol bebek sevdik, mis gibi süt kokusunu içimize çektik minicik ayakları yememek için zor durduk. Ve hep dua ettik bize de bundan bize de bundan diye.


Anne olmak içgüdüsel birşey buna inanıyorum elbette ki çok kutsal ve bambaşka birşey. Daha 2 haftalık hamileyken kendimi anne olmuş gibi hissediyordum abartıydı belki ama hissedebiliyordum.


Sonra haftasonu düşündüm peki ya baba olmak? Sanırım etrafta iyi bir baba görüldüğünde ayakta alkışlanmalı pohpohlanmalı ve mutlaka takdir edilmeli. Çünkü babalık içgüdüsel birşey değil. Çünkü babalık öğrenilen birşey. Bir erkeğin bir bebeği anne gibi sevmesi koklaması kollanması düşünmesi bence bunlar çok özel şeyler.


Ve bir teori vardır kadın baba olacak erkeğini seçer diye işte buna bir kez daha inandım. Ben resmen seçmişim Güray'ı.


Bu manzaranın tıpkısının aynısını minik bir Yolukar ile görmek istiyoruz evrene duyurulur ;)