Sal Gitsin

Bu hayatta hiçbir şeyi siz yapmıyorsunuz; yaptığınızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz, her şeyi O yapıyor ve zaten O'nun işi de bu; siz O'nun işine karışarak, çomak sokarak sadece istediklerinize engel oluyorsunuz. O kim mi? Allah, Tanrı, Güç, Evren sen adına ne demek istersen; sen ne dersen de o O'dur!


Bize düşen istemesini bilmektir; istemek ve O'na güvenmek. Eğer bir şeyi başardığınızı, yaptığınızı düşünüyorsanız bu O izin verdiği içindir! Siz O'na ancak şükredebilir, teşekkür edebilirsiniz.

Adım atmak için hevesiniz yoksa O'ndan adimlarinizi yönetmesini istemeyin!

Diyelim ki bir dileğiniz var ve bunun için deli gibi dua ediyorsunuz ve olmasını çok istiyorsunuz; ama isterken bile olmayacağından eminsiniz, nasıl olabilir ki zaten, yok ya olamaz diyorsunuz ve istedikten sonra bekliyorsunuz 2 saat geçiyor bak gördün mü olmadı diyorsunuz, 2 ay geçiyor bak olmadı zaten olmazdı ben biliyorum diyorsunuz? Sahi kuzum siz ne yapıyorsunuz; olmayacağını düşündüğüz duayı mı ediyorsunuz; peki neden?

Tabii bu arada şunu söylemek isterim; dileğiniz balerin olmak ve sahne almak ise ve siz hiç hayatınızda bale yapmadıysanız buna dilek, hayal ve benzeri demek komik olacaktır. Bunu istiyorsanız dua etmeden önce bir bale kursuna yazılmanız gerekiyor!

İşte size formül: Dua (inanarak)+emek+ SALMAK! Bunu başarabilirseniz sizin için hayırlı olan istediğiniz herşey en doğru zamanda sizin olacaktır. O'nun size 3 cevabı olacaktır: 

Tamam oldu!

Hayır şimdi değil!

Senin için daha iyi planlarım var! 

Bir şeyi isteyip dua ettikten sonra nasıl olacağı sizi hiç ilgilendirmemeli; başaracak olan siz değilsiniz istediğinizi gerçekleştirecek olan O. Elbette istediğiniz olana kadar sizin de tutarlı davranışlarınız ve emeğiniz olmalı. Ve evet; eğer çok istediğiniz inanarak istediğiniz bir şey gerçek olmuyorsa; yukarıda cevaplardan 2-3 sizin içindir. 

İnsanın içinde 2 ses var biri iç ses diğeri de ego'nun sesi. Çoğunlukla ego'nun sesini duyuyoruz çünkü kahrolacısanın sesi iç sesten daha gür ve yüksek! Ego'nun sesini kısıp iç sesi duymak pek kolay değil, bu da ayrı bir konu; daha detaylı bir şekilde birlikte bakar üzerine konuşuruz. 

Özetle; doğru istemesini bildiğimiz herşey eğer hayrımıza ise olur! Eğer değil ise iç sesinizi duyabiliyorsanız, üzülmek yerine şükredebilirsiniz; çünkü olmuyorsa gerçekten hayırlı bir nedeni vardır şimdi üzüldüğünüz, sonra farkına vardığınızda demek bundanmış iyi ki de olmamış diyeceğiniz. (tabii bu doğru bir biçimde istenilen durumlar için geçerli)

Bir dilek dileyin ve unutun onu salın gitsin; isterseniz alın bir balon elinize dileğinizi içine okuyun ve bırakın gökyüzüne, salın gitsin! Sonrasında istediğiniz şey için adımlarınızı atın, emek verin; nasılını düşünmeyin, göreceksiniz eğer hayrınıza ise o balon uçup yine size gelecek! 

Hatırlayın bu işin büyük kısmı ve nasıl olacağı O'nun işi bu sizi hiç ilgilendirmez. 

Anne Olduktan Sonra

  Anne olmak her kadının ortak kilometre taşlarındandır diye düşünüyorum. Anne olupta hayatım değişmedi diyen bir kadın olabileceğini sanmıyorum. Annelik öyle bir sorumluluk ki hayatta vazgeçilemeyecek sırt dönülemeyecek tek sorumluluk anneliktir bana kalırsa. Ve fakat elbette her annenin bu yolda durduğu duraklar farklılık gösterebilir. Arabaların kilometreleri arttıkça değerleri düşer ya annelikte kilometreler arttıkça hayatın değeri daha da artıyor.

Anne olmak benim de hayatımın en önemli kilometre taşlarından biri oldu. En ağır ama bir yandan da en sevdiğim sorumluluğum annelik. Ve bu yolda durduğum duraklar şöyle:

Şükür Durağı: En önemli durağım şükür durağı oldu her gün her saniye şükreder oldum. Sağlıklı sıhatli bir evlada sahip olduğum için.  Bana verdikleri ve vermedikleri için Allah'a her ezan vakti el açıp şükürler olsun dedim.

Dua Durağı: Hani yastığa başını koyarsın otomatik pilota bağlamış gibi Allahım bana ve tüm sevdiklerime sağlık sıhhat ver hepimizi koru gibi herkesin kendine ait dua cümleleri olur ya. İşte artık otomatik pilotta yapmıyorum bu dua'yı. Özenle seçiyorum cümlelerimi çok yürekten dua ediyorum. Deli gibi korkuyorum önce evladıma sonra bize (kocam ve bana) ve diğer sevdiklerime birşey olmasından. Sağlık için öylesi duacı oluyorum ki yalvarıp yakarıyorum resmen. Evladımın annesiz babasız büyümesini acı çekmesini hiç istemiyorum. Elbette evladımın da sağlığı için çok dua ediyorum. Ve evladı hasta olan anne&babalar için sabır ve şifa diliyorum.

Mutluluk Durağı: Her baktığım şeyde mutluluk görmeye çalışıyorum. Ben ne kadar mutlu olursam bebeğimin o kadar mutlu olacağına inanıyorum. Günlük üzüntülerin gereksiz telaşların içine sokmamaya çalışıyorum kendimi. Hayaller kuruyorum bolca maaile birlikte olduğumuz hep gülümsediğimiz hayaller. Gecenin bir körü uykusuzlukla da kalksam oğluma gülerek bakıyorum bizleri taklit ettiklerine inanıyorum bebeklerin. Gülümsenin doğal ve insanın heranında olabileceğini göstermeye çalışıyorum oğluma.

Sevgi Durağı:  Kendimi kocamı hayatı daha çok seviyorum. Kocamın hep iyi yönlerine odaklanıyorum. Oğlumu büyütürken kocamla olan sevgimizi aşkımızı küçültmek istemiyorum. Bir elimle Areni tutuyorsam boşta kalan elimi kocama veriyorum. Kendimle ilgili sevdiğim şeyleri düşünüyorum kendimi daha da çok sevmeye çalışıyorum eleştirmek yerine. Ve görüyorum ki 3 aylık bir bebek bile anne babayı sevişirken (cinsel anlamda değil) görünce mutlu oluyor. Ne zaman kocamla oğlumun karşısına geçip öpsek birbirimizi sarılarak ona baksak yüzünde kocaman bir mutluluk gülümsemesi oluyor. Bir ona bir bana bakıyor ve işte şimdi keyiflendim gibi bir ses çıkarıyor.

Gün içinde mola verdiğim birçok durak var elbet. Ama bunlar benim 24 saat içersinde güne başlarken ve bitirirken mutlaka uğradığım duraklar.