Sıradan Sandığım Mucizevi Şeyler

Kendimi bildim bileli dualarımın en başında sıradan bir hayat gelir; hayatımda her anlamda büyük, iddialı,gösterişli şeylerin değil; sıradan, küçük ama mutluluk verici şeylerin olması için dua etmişimdir. Misal; hiç bir konuda dikkat çekmeyi sevmem; mümkünse iddiasız olsun isterim. Böyle şeylerin insan için yük olduğuna inanırım çünkü, en azından bana yük olur orasını biliyorum. 

Mesela bir hastalığım olacaksa kalp, tansiyon gibi sıradan hastalıklarım olsun derim. 

Çocuğum için de hep benzer dualarım olmuştur; aman ne çok zeki olsun ne çok güzel ve benzeri. Eli ayağı tutsun, aklı fikri yerinde olsun yeter demişimdir. 

Aklınıza gelebilecek her konuda hep en sıradanı için dua etmiş ve arzulamışımdır. 

Oysa şimdi görüyorum ki benim sıradan dediğim ve basit sandığım şeyler fazlasıyla mucizevi şeylermiş. Fazlasıyla Allahın bir lütfuymuş. Bunun farkına vardığımdan beri daha çok şükreder, daha çok dua eder oldum. 

Bakıyorum da sıradan yaşadığımı düşündüğüm, tek düze olduğuna inandığım her gün Allahın büyük bir lütfu ve mucizesi. Ne yaparsam yapayım, ne kadar şükredersem edeyim, sahip olduğum ve sıradan olduğunu düşündüğüm bu hayat için yeterince şükredemeyeceğimi biliyorum. 

Sağlıklı olduğumuz her gün, rutin olarak yaptığımız ve bize sıradan gelen (yürümek, konuşmak, yazmak, uyumak, uyanmak, ağlamak, gülmek, sinirlenmek, öfkelenmek, mutlu olmak, yemek yemek...) herşey aslında Yaradan'ın bizlere bahşettiği birer mucize. 

Şimdilerde düşünüyorum da benim hiç sıradan bir hayatım yok mucizelerle dolu bir hayatım var. Bu sebebtendir ki şükretmeden geçirdiğim bir gün hatta neredeyse dakika yok. Her sabah çok şükür Allahım bugün de uyandım diye gözümü açıp, gece uyumadan önce çok şükür Allahım bugün de eve ulaşıp evladıma eşime sarılıp gözümü kapatabiliyorum diyorum. 

Öyle bir hale geldim ki, başımıza gelen ufak tefek tatsız olaylara bile şükrediyorum ki olması gerekenin bu olması gerektiğini öğrendim son zamanlarda. Buna da çok şükür Allahım diyorum. 

Eğer siz de sıradan bir hayatınız olduğunu düşünüyorsanız emin olun ki bir mucizenin ta kendisini yaşıyorsunuz. 

Bu haftaya da böyle başlayalım; daha farkında daha şükrederek! 

Anne Olduktan Sonra

  Anne olmak her kadının ortak kilometre taşlarındandır diye düşünüyorum. Anne olupta hayatım değişmedi diyen bir kadın olabileceğini sanmıyorum. Annelik öyle bir sorumluluk ki hayatta vazgeçilemeyecek sırt dönülemeyecek tek sorumluluk anneliktir bana kalırsa. Ve fakat elbette her annenin bu yolda durduğu duraklar farklılık gösterebilir. Arabaların kilometreleri arttıkça değerleri düşer ya annelikte kilometreler arttıkça hayatın değeri daha da artıyor.

Anne olmak benim de hayatımın en önemli kilometre taşlarından biri oldu. En ağır ama bir yandan da en sevdiğim sorumluluğum annelik. Ve bu yolda durduğum duraklar şöyle:

Şükür Durağı: En önemli durağım şükür durağı oldu her gün her saniye şükreder oldum. Sağlıklı sıhatli bir evlada sahip olduğum için.  Bana verdikleri ve vermedikleri için Allah'a her ezan vakti el açıp şükürler olsun dedim.

Dua Durağı: Hani yastığa başını koyarsın otomatik pilota bağlamış gibi Allahım bana ve tüm sevdiklerime sağlık sıhhat ver hepimizi koru gibi herkesin kendine ait dua cümleleri olur ya. İşte artık otomatik pilotta yapmıyorum bu dua'yı. Özenle seçiyorum cümlelerimi çok yürekten dua ediyorum. Deli gibi korkuyorum önce evladıma sonra bize (kocam ve bana) ve diğer sevdiklerime birşey olmasından. Sağlık için öylesi duacı oluyorum ki yalvarıp yakarıyorum resmen. Evladımın annesiz babasız büyümesini acı çekmesini hiç istemiyorum. Elbette evladımın da sağlığı için çok dua ediyorum. Ve evladı hasta olan anne&babalar için sabır ve şifa diliyorum.

Mutluluk Durağı: Her baktığım şeyde mutluluk görmeye çalışıyorum. Ben ne kadar mutlu olursam bebeğimin o kadar mutlu olacağına inanıyorum. Günlük üzüntülerin gereksiz telaşların içine sokmamaya çalışıyorum kendimi. Hayaller kuruyorum bolca maaile birlikte olduğumuz hep gülümsediğimiz hayaller. Gecenin bir körü uykusuzlukla da kalksam oğluma gülerek bakıyorum bizleri taklit ettiklerine inanıyorum bebeklerin. Gülümsenin doğal ve insanın heranında olabileceğini göstermeye çalışıyorum oğluma.

Sevgi Durağı:  Kendimi kocamı hayatı daha çok seviyorum. Kocamın hep iyi yönlerine odaklanıyorum. Oğlumu büyütürken kocamla olan sevgimizi aşkımızı küçültmek istemiyorum. Bir elimle Areni tutuyorsam boşta kalan elimi kocama veriyorum. Kendimle ilgili sevdiğim şeyleri düşünüyorum kendimi daha da çok sevmeye çalışıyorum eleştirmek yerine. Ve görüyorum ki 3 aylık bir bebek bile anne babayı sevişirken (cinsel anlamda değil) görünce mutlu oluyor. Ne zaman kocamla oğlumun karşısına geçip öpsek birbirimizi sarılarak ona baksak yüzünde kocaman bir mutluluk gülümsemesi oluyor. Bir ona bir bana bakıyor ve işte şimdi keyiflendim gibi bir ses çıkarıyor.

Gün içinde mola verdiğim birçok durak var elbet. Ama bunlar benim 24 saat içersinde güne başlarken ve bitirirken mutlaka uğradığım duraklar.

3 Şey...

Bu haftasonu öyle derinden şükrettim ki sanırım ilk kez böylesi derinden şükrettiğini hissettim. Hani bazı durumlarda insanın göğsünün tam ortası sızlar ya yüreği çarpar ya işte öyle hissettirdi o şükran duygusu bana.

güray ile harika bir hayatımızın olacağını hayal ederdim ve buna çok inanırdım. Hayallerimde hep kalabalık ve mutlu bir aile olacağımız aşkımızın hep devam edeceği vardı. Hep inandım buna amann böyle olmasa bile ben hayal edeyim dedim.

Ve bu haftasonu hayalim tam karşımdaydı. Kocaman bir aile taşan bir sevgi, aşk, huzur ve mutluluk enerjisi. Binlerce kez belki Allahım sana şükürler olsun dedim. Allahım bu bir ömür boyu sürsün dedim. Bir parmak bal çalmak gibi olmasın dedim. Sonra kendime hatırlattım bunun sürmesini istiyorsan hayatının geri kalanını da tıpkı bugün ki gibi masal tadında "fairytale" şeklinde geçmesini istiyorsan o zaman hayal etmeye devam edeceksin bu benim payıma düşüne Tanrı kendi payına düşeni ancak sen kendi payına düşeni gerçekten gösterince gösteriyor çünkü. Görev dağılımı adil :)

Bu haftasonu hayatımın en önemli 3 şeyine karar kıldım neler mi:
* Sağlık&sihhat
*Aile (buna dostlar ve aile dostları dediklerimizde dahil)
*İnanç

Bunlar benim hayatımın en büyük zengillikleri kendimi bu haftasonu çok zengin hissettim çok hem de.

Evlilik bana çok şey kattı çok hem de. Mutluydum çok daha mutlu oldum. Aile olmanın ne demek olduğunu gerçekten evlenince anladım. Önceden de aile olmaya değer verip şükran duyardım ama şimdi hissettiklerim bambaşka.

Şimdi ki hayalime gelince; evli, mutlu kısmını geçtik çocuk kısmına geldikkk. Şimdi hayalimde bir de bu muhteşem tabloya çocuk ve hatta çocuklar ekliyorum. Tüm duyduklarıma bildiklerime ve muhtemelen başıma geleceklere rağmen hayallerimde çocuğumuz aramıza katıldığında gerçek şükran duygusunu bir kez daha yaşayacağımızı ve herşeyin harika gideceğini zorlukların o yaşanan diğer duyguların yanında unutulacağını hayal ediyorum. Tıpkı bu haftasonuna sinirle asabiyetle başlayıp bu sabah o kısmı hiç hatırlamadığım ufak bir ayrıntıymış gibi değindiğim gibi.

Dilerim herkes hayatında istediği o 3 şeye belki de daha fazlasına kavuşur.
Ve diyorum ki 3 benim en sevdiğim sayı iken ister misin 3 çocuk annesi olayım ;)

Tüten ben
hayalperest gerçekçi ;)