18.09.2012

İlk Adımlar



Canım oğlum dün babanla evlilik yıldönümüzde bize en güzel hediyeyi sen verdin. İlk özgür adımlarını atarak bize gelerek bacaklarımıza sarılarak peşimizden pıtı pıtı yürüyerek. Artık 17 Eylül daha da anlamlı bir hal aldı. Senin ilk adımlarının da tarihi daima hatırlanacak böylece...

Bir süredir elimizden tutarak yürüyordun zaten. Hatta buna bayılıyordun. Sonra yavaş yavaş elimizi bırakıp bir kaç adım atıp yere oturuyor hiçbir şey olmamış gibi emeklemeye devam ediyordun. Çevrende yürüyen diğer bebekleri görmek seni çok fazla heyecanlandırıyor ayaklarına kitleniyor nasıl yaptıklarını anlamaya çalışıyordun ve peşlerinden yurumek için can atıyordun. Zaten elimizden tutup kendini yürüttürüyordun hemen.

Seni ne oturmaya ne emeklemeye ne de yürümeye zorlamadık bu gelişimlerin erken ya da geç olmasının ciddi anlamlar taşımadığını biliyorduk. Ama sen hepsine çok meraklıydın. Sanırım özgür olmayı seveceksin ve birşeyileri kendi kendine yapabilmek tıpkı her bebek gibi sana da büyük zevk veriyor.


Bu resimde yer elması benden kaçıp koltuğa tırmanya gidiyor :)


Dün eve geldiğimde elimden tutuğ kendini yürüttün sonra odanda oynuyordun sana ben mutfağı gidiyorum su içeceğim, gelir misin dedim.  Buu dedin, evet su içmeye gidiyorum dedim; baktın, güldün ve oynamaya devam ettin. Suyu içerken bir ses duydum mutfağın kapısına çıktım sen oradaydın yürüyerek gelmiştin. Gülümsedim sana sen yürüyerek mi geldin buraya yer elması seni yerim dedim güldün bana ve alkışlamaya başladın kendini. Aldım seni kucağıma canımsın sen benim hadi şimdi salona yürü, koltuğa çık ve bekle beni dedim. Yüzüme baktın, indirdim seni hooop yukardaki fotoğrafta olduğu gibi yürüdün, tırmandın ve seni gıdıklamamam için bekledin.

Akşam baban geldi. Elbette ona da marifetlerini gösterdin. Yüzündeki gülümseme gurur, heyecan, haylazlık hepsini barındırıyordu. İlerleyen saatlerde hafıza kaydettiğin herşeyi yapmaya koyuldun. Çamaşır odasına gittin kapıyı açtırdın süpürgeyi çekip indirmeye çalıştın olmadı, viledayı aldın eline temizliği çok seviyorsun çok komiksin :) Oradan ayakkabılığa yöneldin çekmeceleri açmaya çalıştın. Hızını alamadın salona gittin oradaki dolapları açp ne var ne yok indirme telaşına kapıldın.

Yeni bir dönem başladı hepimiz için çok keyifliyiz biz hele senin keyifli hallerini gördükçe daha da keyifleniyoruz.

Bebeğim (sana doya doya bebeğim diyeyim ileride yaa anne ben bebek değilim yaa anne ben erkeğim bebek deme bana demeye başlarsın ama bilmezsin ki çocuklar anneleri için hep bebektirler ve öyle de kalacaklardır) canım oğlum paytak adımların sağlam adımlara dönüşsün ve adımların hep iyiliğe, doğruya, güzele atılsın. Allah yolunu daima açık etsin.

Seni seviyorum Aren daima...
Yorum Gönder