37'imde Hayat

Bazı yaşlar dönüm noktası olur insana, 37'de bana öyle.... Öğrenciyken azimli ve çalışkan değildim ama iş hayatımda ki,üniversitedeyken çalışmaya başladım, daima çalışkan, sebatkar ve azimli oldum. Yıllarca çalışmayan veya çalışmayı tercih etmeyen insanları anlayamadım.  18 yılda sadece 3 ay çalışmadım onda da ağır depresyona girdim. 

Spritual konularla ilgilenmeye başlayıp bilinçaltının nasıl bir güç olduğunu ve nasıl çalıştığını öğrendiğimde anladımki; çalışmak, hatta çok çalışmak benim bilinçaltıma yerleşmiş bir inanç. Babam, annem ve hatta onların babaları ve anneleri tüm ailem hep çalışkan ve çalışmaktan yana insanlar olmuş. Babaannem, anneannem döneminin üniversite okuyan, çalışan ve işlerinde çok başarılı olan kadınlarından olmuşlar. Dedelerim isimlerini tarihe yazdırmış insanlardan olmuşlar. 

Annem kendimi bildim bileli çalışmamı öğütler bana; benimle ilgili en çok gurur duyduğu şey çalışıyor olmamdır belkide; bazen işi bırakacağımı söylerim, annem çok ciddi bir biçimde üzülür ve üzülmesinin sebebi para kazanmayacak olmam değil, çalışmıyor olacak olmam. Kendisi gençken çalışmamış lakin 35'inden sonra tam zamanlı çalışmaya başladı çok uzun bir sürede çalıştı. 

Şimdi 37'imde en çok sorguladığım şey; kurumsal hayatın içinde olmalı, olmamalı mı ? İş hayatı, kurumsal hayatta bulunmak, tıpkı o ağır ateşte kaynayan kurbağa hikayesine benziyor, farketmiyorsun, farkına bile varmıyorsun sana ne olduğunun ama yavaş yavaş kaynıyorsun işte. Hala üretmekten yanayım ama hayatımın geri kalanını dün şöyle özetledim; 

"Cocugu okula gonul rahatligi ile biraktiysam; annecim seni seviyorum kendine iyi bak gorusuruz dediyse bana ve bugun 19 Mayis Genclik&Spor bayrami ise yuruyusumu, sporumu,cimlerde yogami yapar evime doner yemegimi hazirlar gidip okuldan cocugumu alirim.... Aslinda hayatimin bundan sonrasinin boyle gecmesini istiyorum; arada da cok sevdigim hatta yaparken zamani mekani kendimi unuttugu farkindalik ve ilk yardim egitimlerini yaparsam ne ala♡ O yavas yavas isinan kurbaga halinden plaza hayatindan emekli olmak istiyorum"

Son zamanlarda gerçekten hayatı yaşayıp yaşamadığımı farkında olup olmadığımı sorgulamaya başladım ve şundan emin oldum; iş hayatının içindeyken gerçekten yaşamıyorsun, kaçırıyorsun asıl amacını hayatın. Ama ben yine de hedefleri, kariyer planları olan insanlara bunu gerçekleştirmelerini dilerim, çok uzun surmesin lakin :) Hem aynı hedefleri olan gençlere de yer açmak lazım. 

Kendi evladımın için hiçbir zaman kariyer hayallerim olmadı; ama daima mutlu olacağı, üreteceği, başkalarına da yarari katkı ve mutluluk katacağı bir insan olmasını diliyorum. 

İnsanın hayallerine doğru planlarla ve kendini sabote etmediği sürece ulaşabileceğine inanıyorum.  Planlarım ve dualarım var. 

Hayale Bak Sen!

Patara Prince en çok kalmayı istediğim otellerden biri; eskiden beri mail kutuma düşer durur ve ben hep maili Güray'a yönlendiririm gitsek ya mesajımla. O da hep işallah, tamam ayarla gidelim falan der. Kocacığımın hakkını yemiyeyim böyle süprizler falan yapar, organizasyonda yapar da nedense burası için hiç böyle birşey yapmadı. Yahu maili sana yönlendiriyorsam bir kadın olarak alt metnim hazırdır di mi :) Hadi ayarla da gidelim demek istiyorumdur di mi :)



Bugün Patara Prince'dan bir mail daha geldi; Eşşiz Suitlerimize Bir Yenisi Daha Ekledik diye; görsellerden biri yukarıdaki gibi. (Siz bu görsele bakmayın gidip web sitesinden bakın da görün güzelliği)

Ve ben bu fotoğrafı görür görmez şöyle diyorum; ayy Aren bu odaya bayılır; odadan bir çıkacak havuz, aşağıda deniz oda yayla gibi. Hemen Güray'a mail'i yönlendiriyorum, ölmeden önce buraya seninle gitmek istiyorum diye. Güray da bir haftasonu kaçamağı yapalım Aren biraz daha büyüsün de diyor. Ben de geri cevap yazıyorum. Ya aslında ben Aren'le gitmeyi hayal ettim; düşünsene Aren nasıl bayılır diyorum. Güray da tamam işte ben de Aren'le gitmeyi hayal ettim, o yüzden biraz daha büyüsün dedim ya diyor. Niye ki diyorum; ya şimdi atar kendini kontrolsüz havuza falan diyor :)


Aslında diyeceğim o ki; bize neler olmuş böyle ya! İnsan bu fotoğrafları görünce sevgilisiyle tatil düşünür, sevişmek düşünür, o havuz için başka başka şeyler akla gelir :) Yok yok Güray'la benim acilen çift terapisine gitmemiz lazım :))) Aslında iyi bir çiftsizdir de aklımız yaramaz şeylere de çalışır ama böyle de her fotoya bakıp insan çocuğunu da katmaz ki. Aren yavum çık aramızdan, hadi çocuğum hadi canım benim!



Gidip kalan varsa deneyimlerini dinlemek isterim bu arada, göründüğü kadar güzel mi?

Karar Verildi!

Oh be! Sonunda ne istediğimi buldum. Ve hatta bu ikimizin hayali oldu. Bu sene bir haller oldu bana iş hayatından fazlasıyla sıkılır oldum. İşteki başarı beni tatmin etmez oldu. Ciddi manada yorulmaya başladım. İşi keyiften çok para kazanma aracı olarak görmeye başladım. İşten uzak kaldığım günler en keyifli günlerim oluverdi. İlk kez bir tatile laptopumu götürmedim, ıphone üzerinden de yanıtladığım mail sayısı 2-3 geçmez sanırım ve bu benim kişisel tarihimde nadir rastlanan bir durumdur.

Yine bu sene ben ne yapabilirim aslında ne istiyorum beni ne mutlu eder sorusuna iş anlamında kafayı fazlaca yordum hatta bir ara craft işlerine adım atmışlığım ama hızlıca uzaklaşmışlığımda var. Sonra bu soruya bir sünger çektim yok kızım sen en iyi bildiğin işi yap tekrardan kendi haline dön dedim.

Lakin Alaçatı'ya gittiğimizde ve huzuru iliklerimize kadar hissettiğimizde ee bir de Süper Loto'nun 12 trilyon verdiğini öğrendiğimizde anında aynı anda kocayla aynı hayali kurmaya başladık. Hatta karar verdik. Evet biz bir butik otel yapmalı ve orada yaşamalıydık en azından Nisan-Ekim arası kesinlikle İstanbuldan uzakta olmalıydık. Hatta kocaya bu hayal gerçek olursa 3 çocuk bile yaparım demişliğim var ki yaparım sanırım. Eğer tüm enerjimi çocuklarıma harcayabileceksem geleceklerini garanti altına alabiliyorsam ve dahası yardımcı konusunda hiçbir sıkıntı çekmiyorsam yani evimin temizliği ütüsü gibi şeyleri düşünmüyorsam ee bir de çocuk bakımında yardımcı bir kadınım en iyisinden olacaksa neden olmasın ki öyle değil mi?

Karar verdik bile. Bir butik otel yapacağız sadece 15 odalı ve orayı işleteceğiz keyfimizle amaç para kazanmak olmayacak amaç iyi birşeyler yapmak olacak önce kendi ruhlarımız için.

Para bana asla soğuk gelmedi. Asla çok parası olanın çok derdi olacağını düşünmedim. Param olmasın sağlığım olsun da demedim. Valla hem sağlığım hem çok param olsun dedim. Parayı çok severim neden sevmeyeyim ki. Olsun çok param olsun mevcut durumum değişmeden elbette. Yani hiçbir zaman aman param olursa mutluluğum huzurum gider demedim. Ama evet para erkekleri değiştirir mi %100 değiştirir. Bu konuda endişelerim oldu benim de parayı bulan adam önce arabasını sonra karısını ve en sonra kendini değiştirir bu da bilinen birşey. Kocam da bu kurala uyar mı diye düşünmedim değil bak şimdi acaba bu yüzünden mi çok param olamıyor :)))

İşte böyle sürekli süper loto hayaliyle yaşıyorum Alaçatı'dan beri yaşıyoruz daha doğrusu.

Birgün gelir belki biz de Hayaldi Gerçek Oldu deriz belli mi olur ;) ve bizim iktidarımız başlar kendi cumhuriyetimizde.

Erken Emeklilik

Zaman içinde fikirlerim değişti. Hangi konuda mı çalışma hayatı konusunda. Eskiden idealist, hırslı ve de azimliydim. Her koşul altında yılmadan çalışırdım ve tipik bir Oğlak burcuydum. Di'li geçmiş zaman ile konuşuyorum çünkü bir süredir hiç de böyle düşünmüyorum. Yoruldum mu, bıktım mı yoksa yaşım ilerliyor ve hayatın avuçlarımdan mı kaçtığını düşünüyorum hiç bilemiyorum.

Tek bildiğim özel sektör kölesi olmaya son verme isteyim. Tek bildiğim hayatın içinde canlı capcanlı var olabilmek. Üretmeye devam etmek ama böyle özel sektörün çalıştığım şirketin karına kar eklemesi için üretmek değil. Doğa için çocuğum için kendim için üretmek.

Plaza insanı olmaktan yoruldum. Nefes alamadığım gökyüzünü seyredemediğim ve borsada hissesi artsın diye tabiri caiz ise köpek gibi çalıştığım işlerden sıkıldım.

Erken emekliliğimi istiyorum. İstanbuldan da uzakta olmak istiyorum. Doğanın içinde olmak sevgilime daha çok doymak. Bebeğimi doğada doğal bir yolla yetiştirmek istiyorum. Kafamı dinlemek, dinlenmek ve dingin bir ruha sahip olmak istiyorum. Ama İstanbul'un da nimetlerinden yararlanabilecek çocuğumu da yararlandırabilecek bir mesafede ve maddi güçte olmak istiyorum.

Çok şey mi istiyorum sizce? Hayal mi bunlar? Ve dahası bunlar için ne yapıyorum ben şimdi. Sadece hayal kuruyorum oysa bir adım öteye gitmeliyim bunu da çok iyi biliyorum. Plan yapmalıyım. Planım için her gün hayal etmenin ötesinde birşey yapmalıyım.

Biliyorum bir gün bu istediğim gerçek olacak. Çok geç olmadan olması tek dileğim şu sıralar.