Lohusa Cinleri

Hepimizn ortak hayatı diyebileceğimiz alanda yani yaşamın içinde pek de güzel şeyler olmadığı için, şehitler, deprem, 13 yaş tecavüzü gibi ben de güzel olmayan bir başka şey yazmak istemezdim aslında ama yazıyorum işte.

Yarın oğlumun yarı kırkı. Yani lohusalığı yarılamış olacağız. Doğumdan önce lohusa depresyonuna girmeyeceğimi düşünüyordum bu konuda oldukça ümitliydim. Girersem de girdiğim gibi çıkarım diye düşünüyordum. Bu konuda da oldukça şuursuzmuşum. Kocam da geçen gün ben karımı tanıyamıyorum dediğinde anladım ki ben fazlaca hayalperest fazlaca başıma gelecekler konusunda iyi niyetli biriyim. Neyse....

Tramvatik bir doğumdan sonra (bu konuda da daha sonra yazacağım her normal doğum normal gelişmiyor) oldukça mutluydum. Örneğin doğum anından sonra çok ağlarım gibi geliyordu ama hiç ağlamadım belki şoktandı bilemiyorum. Mutluluk perisiydim ama bu bir gerçek. İçimden svgi taşıyordu herkesi çok seviyordum buna hastane görevlileri bile dahil düşünün içimden taşan sevgiyi. Doğumun ertesi günü de ruh halim aynen böyleydi. Oğlumun emdiğini sanıyordum ve emzirmenin hastanedeki gibi birşey olduğunu yani acı vermeyen keyifli birşey olarak cikliyodum twitterda emzirmek harika birşey falan diye. Emin misin diye soranlara da aa niye ki evet diyordum :) İçimden de tamam ya sen lohusa depresyona falan girmezsin baksana ne mutlusun diyordum.

Ve eve çıktık. Cinler evde beni bekliyormuş. Evdeki ilk gecemizde yatağın içinden böcek çıktığını söyledim. Yatağa yattık, ben bir anda böcekkkk böcek çıkıyor dedim. Herkes sakindi kayınvaldem tamam buluruz öldürürüz falan dedi. Gördüğüm bir halisülasyondu sanırım. Gece uykusuz kalmalar, halsizlik, yorgunluk, doğru emzirememe, memelerin çok acıması gibi durumlar gümdür gümbür üzerime gelmeye başladı. Lohusalık depresyonu hoşgeldin demek düştü bana da.

Bu süreçte galipten sesler de duydum evin içinde geçen cinleri de gördüm lakin bunu kimseyle paylaşmadım. Hem durumumum çok kötü olduğunu sanırlar hem de endişe ederle diye kocam bile bu yazıyı okursa öğrenecek. Hala zaman zaman galipten sesler duyuyorum ve sadece kulaklarımı kapatıyorum.

Vicdan azabı çok çektim ve çekiyorum. Lohusa depresyonuna girmeye hakkım yokmui gibi düşündüm zira bunu kocam ve etrafımda bana hissettirdi. Herkes etrafımdaydı evde ev işlerine ve bebek bakımına yardımcı olan biri var. Bir elim yağda bir elim baldayken bebeğimi sadece emzirirken altını bile başkaları değiştirirken nasıl olurda depresyona girerdim. Girdim ama işte.

Lohusa depresyonunu belki yanlız kalmak yani etrafınızda yardım edecek kimsenin olmaması daha da perçinliyordur. Benim ki hafif şiddetli bir depresyon farkındayım. Belki de sadece hormonal. Ama bir kadının durumu  ne olursa olsun depresyona gireceği varsa giriyor işte. Doğumda ve doğumdan hemen sonra akıtmadığım gözyaşlarını şu 20 günde oldukça çok akıttım. Geceleri emzirmeye kalktığımda ansızın gözlerimden yaşlar boşanıyor. Oğluma anne üzgün değil merak etme diyorum  bir yandan. Onu da üzmek istemiyorum çünkü.

Şimdi ya geçmezse diye korkuyorum. İnsanların da beklentisi olduğunu düşünüyorum yani 40. gün gelecek ve 41. gün aaa ama bitti lohusalık hadi artık diyeceklermiş gibi geliyor bu da beni geriyor aslında. Ama en iyisi iyi düşünmek güzel düşünmek. Geçen akşam kocam neden o müthiş güçlü düşünce gücünü kullanmıyorsun dedi. gücüm yok ki düşünebileyim dedim. Gerçekten böyle gücüm yok ki kullanayım.

Geçecek diyecek deneyimli anneler biliyorum ve buna yürekten inanmak istiyorum.

Kadının Kadına Yaptığını....

Şu dünyada kadının kadına yaptığını hiçbir canlı birbirine yapmıyor. Her zaman söylerim, söylüyorum malesef çok acı ama hemcinslerim ne yazık ki ciddi manada bir başka hemcinsinin düşmanı. Ne erkek dünyasında ne hayvanlar aleminde ben bunu görmedim. (hayvanların kadın ırkını incelemeli tabii)

İş hayatında kadınlarla çalışmayı hiç sevmem. Kadın yöneticiler hele evlisi de bekarı da boşanmışı da çocuklusu da çocuksuzu da her biri başlı başına beladır çoğu zaman.

Doktorlar arasında özellikle jinekologlarda kadınları hiç mi hiç sevmem. Hiç de tercih etmem. Küçümserler bir kere naif yaklaşmazlar. Canın acır ben de kadınım bilirim şımarma diyebilir. Veya kadındır ya seni anlamasını beklersin içten içe öküz öküz davranır üzülürsün erkek adamdan, doktordan zaten o anlayışı beklemezsin.



Hizmet sektöründe mağaza girersin kadın satıcı seni kıskandıysa yandınnn kendini hemen mağazadan dışarı at.



Arkadaş çevresinde de olay farklı değildir çoğu zaman. Valla ne dost olan kadınlar biliyorum birbirini sırtından vuran mı dersin kocasını ayartan mı? Evinde hırsızlık yapan mı? Erkeklerin dostluk aleminde pek rastlanmaz bu duruma. Rastlansa bile temelinde kadınlarınki gibi canımlı cicimli mıçmıç bir ilişki yoktur.



Gelelim bugün şu saatte neden bu yazıyı yazıyorum. Hep bildiğim düşündüğüm ve tüylerimi diken diken eden bu konu neden şimdi yazılıyor. Bankalardan nefret ettiğimi söylemiştim öyle değil mi? Yahuuuu bu öğlen 6,5 aylık hamile halimle 35 derece sıcakla 15 dk yol katederek bana hizmet vermesi gereken banka şubesine hizmet etmeye gidiyorum. Yaaa önyargı yeleğimi bırakıyorum işimin rast gideceğini düşünüyorum. Ama yine de içten içe sinirliyim. Bana hizmet etmesi gereken Garanti Bankası benden hizmet bekliyor. Telefonda işimi halledemiyor. İş deyince sakın böyle ciddi biriş sanmayın alt tarafı e-bank şifrem bloke oldu bankanın tüm kartlarını iptal ettirdiğim için telefonla yeni şifre alamıyorum. En yakın şubeye ziyaret lütfen diyorlar.

Bir gün telefonda dedim ki Ugandadayım en yakın şube nerede söyler misiniz? Efendim orada şubemiz yok dediler. Neden yaaa neden ben hizmet alabilmek için önce size hizmet ediyorum!!!

Gelelim konumuza gittim bankaya müşteri temsilcisinin yanına anlattım derdimi. Kadın suratım yerine göbeğime focuslanmıştı. Muhtemelen bekardı ve çocuğu yoktu. Damarlarında kıskançlık kanı dolanmaya başladı. Öyle ya neden ben hamileydim neden ben evliydim neden neden neden!!! Son derece cici yaklaştığımı da söylemeliyim. Derdimi anlattım suratıma bakmasını bekledim. Kimlik dedi kadın. Nufüs kağıdım yanımda değildi ehliyetim de kırık ama şirket kartımı tüm kredi kartlarımı ne varsa gösterdim kadına bakın lütfen dedim 6,5 aylık hamileyim ve şuan sıcaktan tansiyonum tavan yapmış durumda ve acım buraya zor geldim işimin arasında ve size tüm kimlik bilgilerimi ve TC kimlik numaramı veriyorum cüzdanımdan diğer kartlarımı çıkarıyorum sizce bu haldeki bir kadın sahtekar olabilir mi dedim. İnanın biz nelerle karşılaşıyoruz dedi. Valla inanırım dedim bakın bende nelerle karşılaşıyorum dedim!!!!



Yapmadı sevgili okur damarlarında kıskançlık kanı dolaşan o kadın işlemimi yapmadı. Ama eminim farklı şartlar altında işlemimi yapardı onunla aynı kulvarda olsam mesela çirkin olsam mesela vb vb vb.

Ve eminim erkek bir müşteri temsilcisine denk gelseydim eminim hamile olduğum ve ciddi manada yorgunluktan bayılacak halde olduğum her halimden anlaşılacağı üzere yardımcı olurdu.

Asla ayrıcalık beklemiyorum hamilelik doğal bir süreç yanımda kimlik namına birşey var bu 1. İkincidi TC kimlik numaramı söylüyor dahası başka bir evrak üzerinde resmim olan gösteriyorum. Resmim var işte bak kafanı göbeğimden çek de yüzüme bir bak kadın!!!



Sinir krizi halinde bankadan çıktım. Eminim oğlum içeride şaşırmıştır. Kendimi alışverişe atayım dedim lakin durdudum. Zaten ayaklarım ve sıcak izin vermedi dolaşmama.



İşte böyle sevgili okur ne acıdır ki kadının kadına ettiğini şu alemde kimse kimseye etmiyor!!!! Kadınlar önce insan olmayı öğrenmeli.



KADINLIĞI İNSANLIĞININ ÖNÜNE GEÇEN TÜM HEMCİNSLERİMİ ACIYARAK KINIYORUM!