Telefonsuz Hayat

Bu aralar evren bana nasıl bir mesaj vermeye çalışıyor bilemiyorum; ama deneniyorsam sanırım farkındadır ki son derece doğal karşılıyorum olup biteni. 2-3 hafta kadar önce arabadan cüzdanım ve evimizin anahtarı çalındı. Güray benim aldığımı sanıyor ben onun; sabah uyandığımızda canım cüzdanımı nereye koydun diyorum, ben almadım ki diyor. Aşağıya iniyoruz arabadan almaya, araanın camı kırılmış ve cüzdanımda yok elbette. Nüfus cüzdanım, bir kaç önemli belge ve kredi kartlarım yok. Ee n'apıyım diyorum, servise binip işe geliyorum. 

Hala nüfus cüzdanımı, ehliyetimi çıkarmış değilim, izin almam gerekiyor ama oldukça yoğunum; bakalım çıkacak elbet. 

Cumartesi günü, Aren'i oyun grubuna götürürken de cep telefonum çalındı ve aynı gün yüzüğümün taşı düştü. Cep telefonumun kaybolduğunu oyun grubuna girmeden kısa bir süre once farkettim, açıkcası gerçekten ne şok oldum ne de çok üzüldüm. Aklıma tek gelen şirkete karşı sorumluluğumdu; şirket maillerimi telefonuma indirmiştim ve şirketimiz bu mailler için akıllı telefonlara extra şifre koyduruyor, aklıma ilk gelen de acaba telefonumun şifreleri kilitli miydi yoksa o anda açık mıydı? Umarım kapalıdır dedim. En son ne zaman yedekleme yaptığımı da hatırlayamadım; fotoğraflar ve daha bir çok anı bir başkasının elindeydi. Yapacak bir şey yoktu, evladımın da diğer tüm özel anılarımda hafızamdaydı dahası yaşanmıştı zaten. 

Eşim benim telefon daha doğrusu sosyal medya bağımlısı olduğumu düşünüyor; ben olmadığıma eminim zaten şu geçen 2 günde de hiçbirini aramadım; bu vesileyle hazır bağımlı olmadığım da ortadayken eskisi gibi sadece alo diyeceğim bir telefon mu alsam diye düşünüyorum; sanırım tek özleyeceğim Whatsupp grublarım olur :))

Ve evet cep telefonum olmadan saatin kaç olduğunu bilemiyorum; herhangi bir matematiksel işlem yapamıyorum, günü de bilemediğim oluyor, fotoğraf makinası taşıma alışkanlığım olmadığından foto da çekemiyorum ve karanlıkta da yolumu bulamam. 

İşte bunlardan eksik kalmayayım diye bir telefon alacağım, ama en akıllısından mı alırım yoksa kendim gibi aklı kendine yetenden mi bilemiyorum. 


Sevgili evren ben hiçbir zaman inanmadığım bir şeyi yazmadım ve söylemedim; eğer beni bu konuda deniyorsan emin olmuşsundur herhalde; ufak şeylere üzülmeyi bırakalı ve başıma gelen her şeye şükretmeyi öğreneli çok oldu. Başka meyi test ettiğini bilemiyorum ama sana iyi günler hayırlı işler dilerim; kiminle dans ettiğine bir daha bak şekerim! 

Biraz da Teknoloji

İlk cep telefonunuzu hatırlıyor musunuz? Ben ilk cep telefonuna universite 1'de sahip oldum, yıl 1997, o da bana özel alınmış bir telefon değildi babamın ilk cep telefonuydu, hani şu araba telefonundan hallice olan Motoro'lalar vardı ya onlardan. Ama ben en çok çağrı cihazlarına özenirdim o yıllarda, hatırlayan var mı :) Araba telefonunu da hatırlıyor musunuz, onunla da oynamaya bayılırdım misal.

Daha sonra üniversitede çalışmaya başladım ve alın teriyle kazandığım parayla kendime bir Nokia almıştım ve sonra hep Nokia modellerini kullandım. O yıllarda Nokia'dan başka telefon kullanamam diyordum. Üniversite bitti başka heyecanlar ve telaşlar başladı. Kız kıza gittiğimiz bir İtalya seyahatinde Samsung'un Armani için yaptığı telefona vurulmuştum hala da çok sever ve saklarım o telefonumu. İtalya'da alamamıştım ama sonra Türkiye'ye geldiğinde gözüm parasını falan görmemişti bir maaşı telefona yatırıp almıştım.

Ehhh bu cep telefonlarının ömrü kelebeğin ömründen hallice oluyor; onun da ömrü doldu. Büyük telefon kullanamam diyorum döndüm yine Nokia'ya. Sanırım o da bozulmuştu. Evlendik  ve ilk yılbaşında karı &koca birbirimize Iphone 3S aldık; ay o zaman 4'ü 5'i vardı da mı almadık :) En yeni o çıkmıştı bizde onu alıverdik. Bir telefonun yeni modeli beni cezbetmez ne farkı var ki elimdeki işimi görüyor derim. İşletmecisinden, hafızasından falan anlamam. Sarjı daha uzun gidiyor derlerse şöyle bir etkilenirim :) Hafızası daha güçlü derlerse aman napıyım derim.

Velhasıl 3 yılın sonunda Iphone'umda sizlere ömür oldu zaten kaç kez tamir görmüştü Aren doğduktan sonra. Iphone kullanmaya başlayınca yok artık başka hiçbir telefon kullanamam diyordum. Hele öyle I-pad büyüklüğünde telefon falan kesinlikle diyordum. Aren hiçbir zaman iphone'a bakmaya eline almaya meraklı bir çocuk olmadı. Ne zamanki Güray iş telefonu olarak Samsung S4 aldıi çocuk telefondan birşeyler izlemeye başladı çünkü ekranı oldukça büyüktü. 

Eskisi yenisi vallahi yenisi daha güzel :)

Benim iphone sizlere ömür olunca; Güray bak bu samung'un yeni bir modeli var küçükte öyle çok büyük değil gel sana onu alalım dedi; ben de ölürüm de ıphone'dan vazgeçmem dedim, yahu bir bak sen yine de dedi. Uzatmayayım Samsung S4 mini alıverdim ve 1 haftadır da zevkle kullanıyorum; anladım ki ıphone kullanırken kör oluyormuşum. Sarjım zırt pırt biterdi ve ahh o kısa kablo ahhh. Kaldı ki nedense o kablo herkeste kopuyor, eğer ilk aldığınız günki sarj aletini kullanıyorsanız, ya teleonunuzu pek kullanmıyorsunuzdur ya da bu işin sırrını verirseniz çok dua alırsınız :)  

Bu yazıyı neden yazıyorum; reklam olsun diye mi, hayır elbette siz de benim gibi I-phonedan asla vazgeçemem diyorsanız aklınızda bulunsun hem belki sizin de çocuğunuz ıphone ile hiç ilgilenmiyordur size nefes bile aldırmıyorsdur bir de Samsung'u deneyin. 

Motorola ve Nokia'nin modellerini hatırlıyorsanız hatta kullandıysanız siz de benim kadar yaş almışsınız demektir bu arada hihohohoh :)